Magdalena Grąziowska - zdjęcie

Magdalena Grąziowska

8,0 / 10

24 oddanych głosów

Data urodzenia:
23-01-1985 (37 lat)

Krakowską PWST ukończyła w 2010, zaś między 2009 a 2011 była etatową aktorką Teatru Bagatela. Przez kolejne dwa sezony zaangażowana do Starego Teatru, powróciła na naszą scenę w 2014. Debiutowała w krakowskim Teatrze Nowym rolą Alice we „Wschodzie słońca u Voldiego” (reż. L. Balode), grała także w Teatrze Współczesnym w Szczecinie w „Zatopionej katedrze” (reż. A. Augustynowicz). Występuje w repertuarze klasycznym jako Ofelia i mickiewiczowska Zosia, mierzy się także z dramaturgią współczesną (D. Masłowska, B. Srbljanović, N.-M. Stockmann). Pojawia się w popularnych serialach; od roli w „Majce” chce jej się dziś płakać, za to bardzo ceni współpracę z W. Smarzowskim przy drugiej serii „Londyńczyków”; zagrała także w pełnometrażowej „Mistyfikacji” J. Koprowicza. W„Ambassadzie” J. Machulskiego przypadła jej główna rola kobieca. Lubi malować i grać na fortepianie.
Spektakle z udziałem tego aktora:

Ciemności. Festiwal Polska w IMCE

Dramat

Najsłynniejszy polski teatralny duet, Monika Strzępka i Paweł Demirski, autorzy „W imię Jakuba. S”, „Klątwy” i „K” oraz serialu „Artyści” - pracuje w Teatrze IMKA nad nowym spektaklem inspirowanym „Jądrem ciemności” Conrada oraz „Czasem Apokalipsy” Coppoli.

Można się spodziewać poetyckiej, onirycznej interpretacji. Czas może wydać się nieokreślony: to XIX wiek, ale i współczesność, bo mowa jest o dawnym kolonializmie, jak i współczesnym niewolnictwie - uzależnieniu od korporacji i kredytów.

Dwoistość będzie miała swoje konsekwencje w obsadzie: zobaczymy dwóch Marlowów - kobietę i mężczyznę, a także dwóch Kurtzów - XIX-wiecznego i współczesnego.

Spektakl jest koprodukowany z Teatrem im. Żeromskiego w Kielcach i związany z obchodami Roku Conrada.

Szczegóły

Rasputin

Dramat

Sięgając po biografie postaci historycznych, twórczy duet Janiczak – Rubin od kilku już lat posługując się językiem nowego teatru bada wpływ mechanizmów działania narracji historycznych na budowanie tożsamości człowieka współczesnego, otrzymując przy tym wiele nagród. „Caryca Katarzyna” wystawiana na deskach kieleckiego Teatru to jedno z najlepszych polskich przedstawień ostatnich lat. Tym razem postać Rasputina, człowieka-legendy, służy twórcom do przyjrzenia się emocjom, postawom, marzeniom, które rodzą się w momencie rozpadania się starego porządku i wyłaniania się nowego. Ostatnie lata panowania carskiej rodziny Romanowów są opowieścią o zmierzchu wartości, przekonań, postaw ówczesnych elit. Zaś postawa Rasputina sprawdzającego granice wolności, bada wyłaniający się mechanizm sprawowania władzy przez eksces.

WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH !!!

Szczegóły

Zaucha. Welcome to the .PRL

Muzyczny

27 października 1991 roku. Andrzej Zaucha budzi się w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie. Przeżył, choć zastanawia się, czy nie wolałby dołączyć do swojej ukochanej żony Elżbiety. W śpiączce słyszał jej głos, który prowadził go będzie przez nadchodzące lata, gdy pierwsze wolne wybory wygra Partia Nowych Światłych Socjalistów, a sam Zaucha niczym Forrest Gump będzie regularnie wpływał na losy świata. W poszukiwaniu remedium na nieznośną samotność, kultowego piosenkarza pochłonie jego własna dobroduszność, dla której zadowolenie słuchaczy to za mało.

W spektaklu muzycznym „Zaucha. Welcome to the .prl” wystąpi nie tylko Andrzej Zaucha, ale i między innymi Wisława Szymborska, Matka Teresa, Jacek Cygan, Edyta Górniak, Jurek Owsiak, Bogusław Wołoszański, Borys Jelcyn, a nawet Freddie Mercury czy sam Jezus. Na pytanie czy będzie można usłyszeć „Czernego Alibabę” – nie odpowiemy.

Szczegóły

Kropka kreska, kropka kreska

Muzyczny

Interdyscyplinarny zespół artystów pracuje nad przedstawieniem muzycznym, które w dużej mierze zainspirowane jest filmem z trasy koncertowej zespołu Talking Heads – Stop making sense. Obraz z 1984 roku, w reżyserii Jonathana Demme’a, stanowi rejestrację trzech koncertów, które grupa zagrała w Hollywood’s Pantages Theater w Los Angeles promując swój album Speaking in Tongues. Dla realizatorów, działających pod nazwą Zrób ze mną KOLEKTYW, scenariusz filmu jest pretekstem, by śladami Talking Heads wyruszyć w podróż, w poszukiwaniu szczerości i wspólnoty. KOLEKTYW chce oprzeć sens kieleckiego projektu na muzyce i jej performatywnym wymiarze.

Tytuł spektaklu „.-.-” odnosi się do najprostszej sekwencji w międzynarodowym alfabecie Morse’a, której nie przyporządkowano żadnego znaczenia. Stop making sense. Be with me.

Szczegóły

Harper

Tragedia

W sierpniową noc Harper Regan opuszcza swój dom, męża, córkę i idzie przed siebie. Nikomu nie zdradziła swoich planów, ryzykując utratę wszystkiego.

„Sztuka mówi o pokusie melancholii, kłamstwa, uprzedzenia i potrzebie uznania bolesnej prawdy; obsesyjna ciekawość bohaterki wyciąga ze Stephensa pokaźny kawałek oryginalnego pisarstwa” – The Times.

Szczegóły

Ania z zielonego wzgórza

Musical

Swoją premierę na deskach naszej sceny „Ania z Zielonego Wzgórza” miała 21 maja 2006 roku. Powieść o rudowłosej dziewczynce pióra Lucy Maud Montgomery ma pewne, ponadczasowe cechy, które mimo upływu czasu i zmian, zachowują świeżość, bawią i wzruszają.

Pewnie dlatego kolejne pokolenia, zwłaszcza dziewcząt, przeżywają przygody Ani razem z nią. Dla widzów mamy dobrą wiadomość: „Ania z Zielonego Wzgórza” – spektakl muzyczny w reżyserii Jana Szurmieja – wraca na scenę. Na spektakle rodzinne zapraszamy 28 i 29 maja o godz. 18. W roli Ani zobaczymy Magdę Grąziowską.

Szczegóły

Dzieje grzechu

Tragedia

Tekst patrona Teatru im. Stefana Żeromskiego sprzed ponad wieku przeniesiono na deski kieleckiej sceny w 150. rocznicę urodzin autora „Dziejów grzechu”. Tę po dziś dzień uważaną za najbardziej skandalizującą powieść Żeromskiego odczytał na nowo w adaptacji Radosława Paczochy reżyser„Mefista” – Michał Kotański (Teatr Bagatela, 2014). Obok Paczochy, m.in. autora tragikomedii „Być jak Kazimierz Deyna”, reżyser zaprosił do współpracy sztab twórców. Wśród nich scenograf Barbara Hanicka oraz choreograf i performer Cezary Tomaszewski.

Czytanie Żeromskiego przez współczesność, to dla tych twórców niejako zgoda z pisarzem, w wymowie tekstu, którego nie odwrócono „do góry nogami”. Reżyser dostrzegł bowiem w dziele pisarza rodem z Kielecczyzny problemy, z którymi, jak się okazuje, niezmiennie mentalność Polaków nie pozwala im się zmierzyć. Spektakl w dwóch częściach ukazuje upadek kobiety. Kobiety o wielu wcieleniach. I o mężczyznach, których zniewala jej złożona natura.

Powszechnie wiadomo, że los Ewy Pobratyńskiej, bohaterki powieści zaprowadzi ją od świętej do dziwki. Można tylko pytać, jaka jest ta tragedia w ujęciu Kotańskiego? Na pewno wtłoczona w dwa rodzaje scenografii klasyczną i uroczą, po nowoczesną z elementami pojawiającymi się w polskim teatrze współczesnym. Za sprawą kilku scen, spektakl przez recenzentów i widzów jest określany mianem „brutalny”. Ciała aktorów, za sprawą pomysłowego ruchu scenicznego jednoczą się w na zawsze zapamiętanych momentach, choćby scena z prządkami...

Szczegóły