Spektakl poświęcony Mamom 2.0. Teściowa w dom, Bóg w dom. Także rozkładajcie tapczany, szykujcie pościel. Mamusia zostaje na dłużej. teściowa (-wej, -wą, W. -wo; -we, -wych) «d. ćścia, cieścia, teścia; kariatyda czułości, osoba dźwigająca na swoich barkach troskę o ukochanego synka/umiłowaną córeczkę – którzy poszli w jasyr małżeństwa. Wiecznie obecna, dogląda cudzego ogniska domowego, podsycając płomień polanem „dobrych rad”, przepisów, dwuznacznych cmoknięć i kontaktów do „najlepszego lekarza/masarza/ubezpieczyciela”. Zawsze wie lepiej. Zawsze nie w porę. Zawsze na zbyt długo; przysł. „Kto żywot wiedzie cnotliwy, ten teściową ma w sercu", „Teściowa życie traci albo je bogaci”, „Teściowa na pstrym koniu jeździ”» Z okazji Dnia Teściowej (jakby jej dzień nie był ZAWSZE...) zapraszamy na spektakl improwizowany, inspirowany tą jakże ważną postacią z rodzinnego panteonu. Kto już ma, niechaj Teściową zaprosi, kto nie ma, niechaj przyjdzie – ku przestrodze albo i ku zachęcie (kto tam Was wie).