Niespotykane połączenie ekranu i sceny Wspaniała gra aktorska Miła atmosfera od momentu przekroczenia progu teatru

Milena Lisiecka petarda, Kamil też, ale Pani Milena robi swoje. Trochę przeszkadzała mi kilkukrotna zmiana ustawienia na scenie. No i rola Doli Parton, a te nogi, niejedna kobieta zazdrościła.

Gra aktorska świetna, jak zwykle się nie zawiodłam. Temat bardzo aktualny, pomimo upływu lat, a może nawet bardziej.

Polecam z całego serca! Aktorka grająca Annie dosłownie robiła show, nie spodziewałam się tak dobrego przeniesienia zarówno książki, jak i filmu, na scenę teatru. :)

Kolejny fantastyczny spektakl. Cudowna gra aktorów. Wspaniałe widowisko. Gratulujemy kolejnego projektu. Do zobaczenia.

Spektakl świetnie przygotowany. Jak zwykle z TKM wychodzimy z żalem, że już skończyła się uczta dla duszy.

Jak zwykle nie zawiodłam się🙂A Pani Lisiecka magnetyzuje🙂👏

Super sztuka.Zreszta nie mogło być inaczej.Mackowiak rewelacyjny jako pacjent.Ja też jestem pielęgniarką ale ... myślę,że tak "obsesyjnie wypalona"raczej nie😁

Genialne przedstawienie

Przedstawienia Pana Maćkowiaka są nietuzinkowe, zaskakujące i bardzo dobre. Misery mnie nie zawiodło. Spektakl bardzo ciekawy, wykraczzjqcy poza standardowe ramy. Zdecydowanie Polecam

REWELACJA!!! 🙌👏

Świetna sztuka teatralna

Kwintesencja nowoczesnego teatru

Znakomita Milena Lisiecka.

Wczorajszy spektakl „MISERY” w Teatrze Maćkowiaka to zdecydowanie udany start – spektakl robi duże wrażenie i zostawia widza z silnymi emocjami jeszcze długo po zakończeniu. Zdecydowanie warto zobaczyć.

Świetny spektakl :) podoba się nam połączenie spektaklu na scenie i multimediów. Wpleciona rola D.Parton - oryginalne, ciekawe posunięcie :) Brawo za całość!

Znakomita gra aktorów.

Wspaniała gra aktorska

Znakomity spektakl. Do powtórzenia 🙂

Sektakl przepiękny gra aktorska Super polecam wszystkim. Brawo

Bardzo fajny wstęp w połączeniu z muzyką Dolly Parton ,. NOTA 10 Mileny Lisieckiej .

Gorąco polecam, wspaniały spektakl, doskonała gra aktorów, do tego muzyka i multimedia które świetnie podkreślają cały ten ból i psychozę sytuacji w której znalazł się główny bohater. Nie zawiodłam się, sztuka porywa, trzyma w napięciu, pełna emocji.

Byłem bardzo ciekaw adaptacji teatralnej "Misery", zwłaszcza w kompaktowych okolicznościach sceny Teatru Kamila Maćkowiaka... Nie zawiodłem się i wyszedłem usatysfakcjonowany... Polecam serdecznie!

Widzowie wpuszczani byli z z opóźnieniem, a spektakl rozpoczął się 15 minut po czasie.

Spodziewałam się większej dawki thrillera; kreacje aktorskie super, Kamil jak zwykle rewelacyjny, natomiast to przerysowanie z różową sukienką trąciło campem i nie pasowało mi do reszty. Użycie AI trochę zaskoczyło, ale wydaje mi się, że dobrze się sprawdzi w teatrze w ramach zdrowego rozsądku. Ogólnie polecam, choćby dlatego, żeby wyrobić sobie swoje zdanie czy zobaczyć Kinga u Maćkowiaka.

Sam spektakl oceniam jako poprawny i dobrze nawiązuje fabułą do powieści Stephena Kinga. Postać grana przez panią Milenę Lisiecką była rewelacyjna — czuć było napięcie i niezrównoważenie bohaterki. Natomiast roli pana Maćkowiaka nie odczułam tak samo; nie było widać strachu ani przerażenia. Nie wiem, czy to kwestia nowej premiery i braku czasu na wejście w rolę, czy warsztatu aktorskiego, ale czegoś tam brakowało. Nie przepadam za przerywaniem spektaklu wcześniej nagranymi filmami — rozumiem cel, ale wytrącają z immersji. Dodatkowo częste przesuwanie łóżka i gaszenie świateł wyrywało z emocji i utrudniało zanurzenie się w atmosferę. W efekcie nie mam takiego zachwytu jak przy innych spektaklach i nie wiem, czy bym go poleciła, mając alternatywę w postaci książki i filmu. Brakuje spójnych emocji i płynności. Oczywiście doceniam odwagę pana Maćkowiaka w pracy z takim materiałem, ale spektakl wymaga dopracowania, bo obecne urywane elementy nie sprzyjają odbiorowi.

Najsłabsza jak dotąd sztuka w tym teatrze. W odbiorze przeszkadzały ciągłe przerwy na przesuwanie emerytów scenografii, zbędne wykorzystanie obrazów na ekranie i AI. Brak napięcia i dynamiki akcji. Piąty obejrzany spektakl w tym teatrze niestety sprawił nam zawód.