Jesu, meine Freude BWV 227 to jeden z czterech motetów, które Bach napisał na potrzeby nabożeństw żałobnych sprawowanych w Lipsku. Jednak zawiódłby się ten, kto szukałby w tej kompozycji nieutulonego żalu czy rzewnej rozpaczy. Przeciwnie, w refleksji o przemijaniu tkwi głęboka wiara i nadzieja na rychłe spotkanie z Bogiem. W mistrzowskim polifonicznym opracowaniu tekstu, w którym kolejne zwrotki pieśni Johanna Francka przeplatają ustępy z Listu św. Pawła do Rzymian, główny akcent położony jest na niesione przez Chrystusa wyzwolenie. Podobnie zamykający program koncertu motet Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226 utrzymany jest w jasnym, świetlistym charakterze. Wykonany po raz pierwszy przez dwa chóry Szkoły św. Tomasza podczas uroczystości żałobnej po śmierci jej rektora – Johanna Heinricha Ernestiego, stanowi doskonałe odzwierciedlenie luterańskiej ufności w następujące po śmierci bezpośrednie spotkanie z Bogiem.  

Pomiędzy motetami zabrzmią zadziwiające różnorodnością ustępy z wybranych kantat Johanna Sebastiana Bacha. Sinfonia z Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen BWV 12 zachwyca pełną ciepła i wyrafinowania solową partią oboju, zaś utrzymana w radosnym charakterze Sinfonia z kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats BWV 42 olśniewa dialogiem orkiestry z grupą instrumentów solowych. Zabrzmi też chór z kantaty Wer mich liebet, der wird mein Wort halten BWV 59, która – sądząc po skromnej obsadzie i niewielkich rozmiarach – skomponowana została na potrzeby uniwersyteckiego nabożeństwa.

Kontrapunktem dla dzieł Johanna Sebastiana Bacha będą Trzy psalmy op. 78 Felixa Mendelssohna. XIX-wieczny kompozytor, który doprowadził do pierwszego po śmierci Bacha wykonania Pasji wg św. Mateusza, pozostawał pod głębokim wrażeniem twórczości lipskiego kantora, a także innych barokowych i renesansowych mistrzów. Fascynacje te wpłynęły na ukształtowanie jego dojrzałego języka dźwiękowego, którego ciekawym przykładem są psalmy stworzone w latach 1843-1844 na potrzeby luterańskiej liturgii sprawowanej w berlińskiej katedrze. Czerpiąc z tradycji śpiewów responsorialnych i antyfonalnych, a także osiągnięć dawnych mistrzów polifonii, Mendelssohn tworzy oryginalne chóralne dzieła, w których przeszłość rezonuje z tym, co dla kompozytora współczesne.

Marta Dziewanowska-Pachowska

PROGRAM

Johann Sebastian Bach (1675-1750)

Jesu, meine Freude BWV 227  

Jesu, meine Freude
Es ist nun nichts Verdammliches
Unter deinem Schirmen
Denn das Gesetz des Geistes
Trotz dem alten Drachen
Ihr aber seid nicht fleischlich, sondern geistlich
Weg mit allen Schätzen!
So aber Christus in euch ist
Gute Nacht, o Wesen
So nun der Geist
Weicht, ihr Trauergeister

Sinfonia z kantaty Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen BWV 12  

Felix Mendelssohn (1809-1847)

Drei Psalmen op. 78  

Warum Toben die Heiden
Richte mich Gott
Mein Gott, warum hast du mich verlassen

Johann Sebastian Bach

Sinfonia z kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats BWV 42  

Komm, Heiliger Geist, Herre Gott! BWV 59/3  

Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226  

Der Geist hilft unser Schwechheit auf
Du heilige Brunst, süßer Trost

🔴 Regulamin sprzedaży biletów oraz uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych organizowanych przez Polską Operę Królewską [pdf do pobrania]

🔴 Miejsca nienumerowane

________________________________________________________________________________________________________

W razie pytań jesteśmy do dyspozycji telefonicznie od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00 – 17:00  +48 500 309 424