Jerycho to zespół wokalny posługujący się tradycyjnym idiomem śpiewu sakralnego. Grupa wykonuje historyczne śpiewy polskie i łacińskie, stosując improwizowaną polifonię zaadaptowaną przez Bartosza Izbickiego. Kreując nową przestrzeń muzyczną wokół dawnego repertuaru Jerycho urzeczywistnia wizję żywej tradycji polskiego śpiewu praktykowanego do XIX wieku. Repertuar koncertu składa się niemal wyłącznie z Misterium Męki Pańskiej. Muzyczną kontemplację rozpoczynamy w drodze do Jerozolimy na święto Paschy („Gdy miły Jezus był w Betanii”), następnie konamy wraz z Chrystusem w Ogrójcu („Jezu w Ogrójcu mdlejący”, „Klęczy w Ogrójcu”), potem towarzyszymy mu przy zdradzie Judasza i zaparciu się Piotra („Ogrodzie Oliwny”, „Nieszczęsny Judasz”), opłakujemy zadane mu rany („Lament serdeczny”), aż docieramy na Golgothę („Tenebrae factae sunt”, „Nową tragedyję widzę z Kalwaryją”), która stała się miejscem najdotkliwszego cierpienia Matki („Stabat Mater dolorosa”). Całość wieńczy przejmujące „Dobranoc Głowo święta”, adoracja poranionego ciała Pana Jezusa.