Rafał Sawicki - zdjęcie

Rafał Sawicki

8,0 / 10

1 oddany głos

Aktor teatralny i filmowy, absolwent PWSFTViT w Łodzi, 1996r.

Urodził się i wychował w Bydgoszczy, gdzie ukończył liceum plastyczne. Zawiązane w latach szkolnych przyjaźnie przetrwały do dziś, a wspólne zainteresowania filmem i teatrem zaważyły na wyborach życiowych grupy przyjaciół, dziś realizujących swe pasje profesjonalistów na planie filmowym czy na scenie.

W latach 1996-1999, zaraz po studiach, pracował w Warszawie. Występował w Teatrem Narodowym w spektaklach: St. Wyspiański: NOC LISTOPADOWA.SCENY DRAMATYCZNE reż. Jerzy Grzegorzewski;Jan Potocki SARAGOSSA reż. Tadeusz Bradecki. W warszawskim Teatrze Komedia zagrał i zaśpiewał w spektaklu CYRANO E. Brylla, w reż. A. Rozhina.

Od roku 1999 jest aktorem Teatru Polskiego w Bielsku -Białej, na deskach którego, do tej pory zagrał blisko czterdzieści ról teatralnych.

Wystąpił w kilku filmach i serialach telewizyjnych. Pierwszym ważnym doświadczeniem filmowym, była główna rola (książę Taer) w widowisku telewizyjnym dla młodzierzy Zielony potwór -baśń o pięknej Dardane wg. C. Gozzi, w reż. J. Krysiaka- premiera telewizyjna 28.11.1997.

Szczególnie interesuje go nurt kina niezależnego, czy wręcz offowego. Taki klimat miał zresztą pierwszy film nakręcony wspólnie z przyjaciółmi z czasów licealnych, Marcinem Sauterem i Maciejem Cuske pt. „I CO WY NA TO GAŁUSZKO?”.

Premiera filmu odbyła się w 2000 roku, a film zdobył kilka nagród i jest zaliczany przez entuzjastów kina offowego do pozycji kultowych.

Kolejny raz spotkał się w pracy z przyjaciółmi w 2009 roku, na planie debiutu fabularnego M. Sautera pt. „NA PÓŁNOC OD KALABRII”. Film zdobywa kolejne nagrody i prezentowany jest w repertuarze studyjnym.

Ostatnio, m. in. wystąpił w roli mecenasa Władysława Siły -Nowickiego, w fabularyzowanym filmie dokumentalnym ŻOŁNIERZE WYKLĘCI,

w reżyserii Joanny Maro.

Jest współrealizatorem spektaklu TRYPTYK RZYMSKI, wg poematu Jana Pawła II.

W ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich, wyreżyserował spektakl JA W PODRÓŻY –piosenki Agnieszki Osieckiej , którego premiera odbyła się 25 maja 2007 roku, na Małej Scenie Teatru Polskiego w Bielsku -Białej.

Wraz z Krzysztofem Maciejowskim przygotował program muzyczny, składający się z ballad

Leonarda Cohena, pt. SŁYNNY NIEBIESKI PROCHOWIEC.

Od 2000 roku jest członkiem stowarzyszenia artystycznego, Centrum Sztuki KONTRAST, w ramach którego realizuje różnorodne projekty kulturalne.

Między innymi, wraz ze stowarzyszeniem, w listopadzie 2006 r. zainicjował otwarcie Bielskiej Edycji Krakowskiego Salonu Poezji, którego jest współgospodarzem.15 listopada, w Teatrze Polskim odbył się jubileuszowy, już pięćdziesiąty Salon Poezji. Gościem specjalnym była Anna Dymna.

Jako pedagog i instruktor teatralny, od 2000 roku pracuje z dziećmi i młodzieżą.

Od 2002 roku, w ramach projektów edukacyjnych Stowarzyszenia Teatr Grodzki w

Bielsku -Białej, prowadził zajęcia m. in. w ośrodkach szkolno -wychowawczych, wśród młodzieży pochodzącej ze środowisk zagrożonych marginalizacją a nawet w Zakładzie Poprawczym dla chłopców w Pszczynie.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Św. Idiota

Dramat

„Św. Idiota” to tytuł książki filozofa Cezarego Wodzińskiego, którą napisał w 2000 roku, ale także tytuł spektaklu Janusza Opryńskiego, adaptacji „Idioty” Fiodora Dostojewskiego. Cezary Wodziński napisał książkę o rosyjskich jurodiwych, obłąkanych, pomyleńcach, głupcach, którzy z rozmysłem przyjmują maskę szaleństwa, aby ukrywać pod nią mądrość. W hołdzie Cezaremu Wodzińskiemu Opryński postanowił nazwać swoją adaptację „Św. Idiota”. Dostojewski, wydaje się, lubił rosyjskich jurodiwych i w wielu postaciach odnajdujemy cechy tych świętych chuliganów.
Odczytanie „Idioty” Dostojewskiego w kontekście wiedzy o jurodiwych każe nam zastanowić się nad naszą kondycją, nad naszym porządkiem świata. W powieści wiele postaci i wiele zdarzeń ma cechy prowokacji, skandalu, który upodobali sobie jurodiwi. I tak już na początku naszej opowieści o Księciu Lwie Myszkinie, który przybywa ze Szwajcarii po leczeniu, Rogożyn (jego „mroczny brat”) rozpozna w nim jurodiwego: „Książę jest jurodiwy, a takich Pan Bóg lubi”. Od tego momentu zacznie się szalony taniec, taniec karnawałowy, który sprawia, że nie wiemy, gdzie góra, a gdzie dół. Książę zaraża świat, światu udziela się jego padaczka, jego drżenie... „Idiota wyzwala idiotę w drugim” – mówi Cezary Wodziński.
Świat rodziny Jepanczynów już nigdy nie będzie taki sam, po przybyciu Księcia wszystko się zmienia. Agłaja i Nastasja, obie piękności, obie śmiertelnie chore i śmiertelnie niebezpieczne, podążają za Księciem w ekstatycznym tańcu. Rogożyn, odchłannie zakochany w Nastasji, gotowy jest zabić Księcia – ale nie tylko jego. Kanalia Lebiediew, badacz Apokalipsy, i owładnięty żądzą pieniędzy Gania potrząsają światem, każdy na swój sposób. Młody Hipolit, żywy trup, nie wytrzymując spojrzenia juroda, chce w spektakularny sposób skończyć ze swoim życiem.

Cały świat drży. Drży, gdy patrzymy na obraz „Martwego Chrystusa” Hansa Holbeina w domu Rogożyna – ale najmocniej zadrży, gdy w tym samym domu będziemy oglądali „Martwą Nastasję”. Po tym ostatnim trzęsieniu przekrzywi się świat, oś świata przesunie się, na ukos. I nie pomoże poczciwa Lizawieta Prokofiewna Jepanczyn, próbując ratować świat, wierząc, że stary porządek jeszcze raz nas ocali.

Szczegóły

DyBBuk

Dramat

Spektakl Pawła Passiniego inspirowany jest żydowską legendą dramatyczną Szymona An-skiego, jednak tekst napisany przez Artura Pałygę czerpie nie tylko z „Dybuka”, ale także z przedwojennej historii bielskich Żydów.
Używając historii niespełnionej miłości pary kochanków, Lei i Chanana, twórcy chcą zbudzić duchy z zapomnianej przeszłości Bielska-Białej. Bo gdzieś się musiały przecież podziać te niedokończone rozmowy, nieprzeżyte życia, niedocieszone radości, niedosmucone smutki, niespełnione pragnienia, cały świat, który był tutaj…
„DyBBuk” dzieje się w mieście dzisiejszym. W mieście, które mogłoby być czymś innym. Na podwórku przy 11 Listopada 63, na ulicy 3 Maja przed nieistniejącą synagogą, na Przegibku. „DyBBuk” dzieje się też w mieście spoza czasu. W podziemnej synagodze pod ulicą Krakowską, na księżycu, który zbliża się tak, że dobrze widać z niego miasto. A także w Watykanie, gdzie żydowski mistyk, Abulafia, chce nawrócić papieża na judaizm. I w mieszkaniu Salomona Halberstama koło Zamku Sułkowskich.
Paweł Passini, przywołując świat z przeszłości, nie tworzy „spektaklu archeologicznego”. Używa historii, aby zadać pytania, które nie są historyczne: czym jest świat bez metafizyki, jak czytać znaki – i czy są jeszcze znaki? Czemu w świecie bez reguł tak bardzo tęsknimy za porządkiem, że jesteśmy skłonni wzywać dybuka, by przyszedł tylko po to, by coś się zmieniło. Tylko czy jest jeszcze ktoś, kto wysłucha naszych modlitw i przyniesie spełnienie?

Szczegóły

Zorba

Musical

Wielka, słodko-gorzka pochwała życia – mimo cierpień i bólu, które przynosi każdemu z nas obok radosnych uniesień i doświadczenia miłości. Piękne i świetnie zaśpiewane piosenki, budzące podziw układy taneczne, fascynujące obrazy sceniczne – to wszystko składa się na pierwszy broadwayowski musical, zrealizowany na bielskiej scenie. Na widowisko, którego rozmach może oszałamiać.

To gratka dla wszystkich miłośników teatru muzycznego, ale również ciekawa propozycja dla tych, którzy od sceny wymagają jeszcze więcej. Witold Mazurkiewicz dostrzegł bowiem w opowieści o Zorbie zderzenie cywilizacji Zachodu w jej mieszczańskim, uładzonym wariancie – z archaicznymi elementami kultury śródziemnomorskiej, skutecznie przez nas wypartymi. I uzupełnił libretto o sceny w nim nieobecne. Te ocierające się o rytuał wyostrzył i wysunął na pierwszy plan. Posługując się własnym językiem teatralnym w rozwiązaniach inscenizacyjnych, w prowadzeniu aktorów i w świetnych układach choreograficznych autorstwa Jakuba Lewandowskiego, odsłonił drapieżność i głębię, właściwe dla książkowego pierwowzoru, a nieco zatarte w podporządkowanym broadwayowskiej konwencji librettcie. W efekcie „Zorba”powstał nie tylko piękny musical, ale po prostu mądry i ważny spektakl, który powinien zobaczyć każdy miłośnik teatru.

Szczegóły