Rafał Cieluch - zdjęcie

Rafał Cieluch

8,3 / 10

6 oddanych głosów

bsolwent wrocławskiej PWST, aktor legnicki od 2005 r.; wcześniej aktor i reżyser we wrocławskim teatrze offowym Zakład Krawiecki. W Legnicy grał w spektaklach reżyserowanych przez L. Raczaka (m.in. jako Makbet), P. Wojcieszka, J. Głomba, P. Cieplaka, O. Spišáka, P. Tomaszuka, Ł. Kosa i in. Wystąpił także w telewizyjnych wersjach legnickich spektakli „Plac Wolności”, „Orkiestra” i „III Furie”. Jeden ze współtwórców cenionej legnickiej inscenizacji sztuki Marka O’Rowe’a "Howie i Rookie Lee" (2008). Pojawił się także na scenie krakowskiej Łaźni Nowej w spektakl „Fuck… Sceny buntu” M. Libera (2017). W 2011 roku nominowany do WARTO - Nagrody Kulturalnej "Gazety Wyborczej Wrocław" przede wszystkim za znakomitą kreację Anzelma w "Czasie terroru" (reż. L. Raczak). Za rolę MC Apollo w spektaklu "III Furie" (reż. M. Liber) otrzymał Nagrodę Młodych na X Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy, legnicką Bombę Sezonu oraz nagrodę aktorską na XI Festiwalu Dramaturgii Współczesnej "Rzeczywistość Przedstawiona" w Zabrzu. Na XIV edycji tego samego festiwalu w roku 2014 uhonorowano go pierwszą nagrodą aktorską i nagrodą Jury Młodych za rolę w spektaklu duetu PiK "Droga śliska od traw. Jak to diabeł wsią się przeszedł".

Grał w serialach telewizyjnych (m.in. „Komisja morderstw”, "Ślad") oraz filmach fabularnych, m.in. w debiutanckim filmie Jagody Szelc „Wieża. Jasny dzień” (2017).

Spektakle z udziałem tego aktora:

Woda w usta

Dramat

Dramat „Woda w usta”, luźno inspirowany „Wieczorem Trzech Króli” i „Królem Learem” Szekspira, opowiada historię Violi i jej ucieczki z przemocowej rodziny. Bohaterka wskutek katastrofy zostaje wyrzucona na bezludną wyspę, gdzie próbuje poradzić sobie z traumą, wpadając przy tym w pułapkę mechanizmów iluzji i zaprzeczenia. Viola jest dla mnie „dziewczynką-staruszką” - doświadczoną kobietą korzystającą z mechanizmów obronnych dziecka, oraz dzieckiem z bagażem emocjonalnym starej kobiety.
Sandra Szwarc

Sztuka została nagrodzona na IV Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU 2021, organizowanym przez Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław.

Szczegóły

Marat/Sade

Dramat

Sztuka Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem Pana de Sade Petera Weissa opowiada o pragnieniu wolności i mechanizmach władzy. Reżyser spektaklu, Marcin Liber, podkreśla, że to tekst, który daje realizatorom i aktorom okazję do szaleństwa. Liber uważa, że warto wracać do tego arcydzieła i czytać go przez pryzmat współczesnej wrażliwości.

W sztuce Petera Weissa dwie symboliczne postaci: męczennik Rewolucji Francuskiej Marat i uosobienie bezwzględnej pogoni za przyjemnością markiz de Sade. Czy najważniejsze są zmiany w społeczeństwie, czy wewnątrz człowieka? Poświęcenie czy rozkosz? Jedna z najgłośniejszych sztuk burzliwych lat 60.

Szczegóły

Chamstwo

Dramat

Adaptacja książki Chamstwo Kacpra Pobłockiego, która znalazła się w finałowej siódemce Nagrody Literackiej NIKE 2022.

„Antropolog Kacper Pobłocki w błyskotliwym i erudycyjnym Chamstwie rzuca nowe światło na zmitologizowaną opowieść o czasach Rzeczpospolitej szlacheckiej. Nie boi się stawiać trudnych pytań dotyczących chłopskiego niewolnictwa, obrazowo ukazuje krwawą przemoc panów i odważnie kreśli historię polskiego patriarchatu, dowodząc, że w tym splocie klasowych podziałów, okrucieństwa i wyzysku zaklęta jest nasza.

. Myśląc o historii niewolnictwa, niejednokrotnie nie pamiętamy o historii polskich chłopów i chłopek. Ale jak inaczej nazwać ich darmową pracę pod ciągłą groźbą kary cielesnej? Jedynie dzięki dokładnemu przyjrzeniu się tej przemilczanej historii możemy zrozumieć istotę strategii przetrwania w systemie pańszczyzny. Dopiero wtedy możemy również dostrzec nić łączącą niewolniczą pracę na polskim dworze ze służebną formą naszych współczesnych form zatrudnienia. Bo to nie rewolucja przemysłowa, tylko folwarczny przemysł okrucieństwa stanowił prolog do współczesności".

Szczegóły

Syrena. Anatomia miłości

Dramat

"Urodzę się dopiero jako prawdziwa ja. Jako moja własna osoba. Jako ja wodna i naziemna. Ludzka i zwierzęca, kwiatowa i perłowa. Urodzę się od nowa" – mówi jedna z osób dramatu.

"W spektaklu równoległe historie postaci zbiegają się w pewne wspólne wspomnienie, tworząc zwierciadło, w którym choć niektórzy byli katami, a inni ofiarami - dostrzegają teraz podobne odbicia. Doskwiera im to samo poczucie odrzucenia, lęk i samotność. Paralelne narracje budują mikrokosmos, w którym panuje tęsknota za krainą, w której można kochać kogo się chce, w której jest się kochanym, bezinteresownie. Czy – jak Syrena, ta kraina jest jeszcze możliwa do zobaczenia?".

[Zuzanna Bojda]

Scenariusz oparty jest na wątkach opowiadania Syrena ze zbioru opowiadań Ministerstwo moralnej paniki Amandy Lee Koe. "Singapurska autorka łamie społeczne tabu, przekracza literackie normy, żeby – koniec końców – napisać o tym, co w życiu najważniejsze. O miłości(ach): tych zapomnianych, przegranych, nieakceptowanych. Niewidzialnych granicach między nami, które boimy się przekraczać. Społecznych problemach, o których nadal można mówić głośno tylko w formie literackiej zabawy".

[Wydawnictwo Tajfuny]

Szczegóły

Kartoteka

Dramat

W Kartotece przez pokój leżącego w łóżku Bohatera przechodzi, jak ulicą, tłum postaci: rodzina, znajomi, obcy, osoby z zamierzchłej przeszłości i teraźniejszości. Pustka wewnętrzna antagonisty ostro kontrastuje z naporem rzeczywistości, która domaga się od niego działania. Luźno powiązane sceny tworzą niejednolitą formę dramatu będącego wewnętrznym rozrachunkiem Bohatera – życiowym remanentem utraconych szans i niezrealizowanych ambicji. Kartoteka, przez swoją otwartą strukturę, od zawsze intryguje i prowokuje twórców by w jej ramy wpisywać kolejne pokoleniowe portrety pogubionych inteligentów.

Szczegóły

Fuck... Sceny buntu

Dramat

Dlaczego protestujemy?
Czy protest jest dziś możliwy?
Czy nasz bunt może coś zmienić?
Czy chcielibyśmy żyć w świecie bez buntowników?
Pamiętacie sprawę samospalenia Ryszarda Siwca w 1968 roku w geście protestu przeciw decyzji o agresji na Czechosłowację? Słyszeliście o grupie Fuck for forest sfilmowanej przez Michała Marczaka w głośnym filmie o tym samym tytule? Te dwie odległe przestrzenie buntu stanowią inspirację twórców przedstawienia. Bunt polityczny, poparty wstrząsającym gestem ofiary z własnego życia i bunt młodzieńczy, bunt jako eksperyment na drodze poszukiwania swojej tożsamości w momencie wkraczania w dorosłość.
W spektaklu grają byli i obecni aktorzy wrocławskiego Teatru Polskiego. Muzykę tworzą RSS Boys – mieszkańcy kraju Zero. Zaprosiliśmy do współpracy grupę ludzi szczególnie naznaczonych doświadczeniem buntu, aby mogli na czystym gruncie, w atmosferze wolności twórczej, dokonać wiwisekcji ich własnego doświadczenia sprzeciwu. Spektakl i forma jego powstawania wpisuje się w linię projektów Łaźni, których punktem wyjścia jest rzeczywiste graniczne doświadczenia ludzkie. Teatr daje możliwość zanurzenia się w traumie, przetworzenia jej w utopijną rzeczywistość i uwolnienia się od niej jako od tego, co nas więzi i nie pozwala iść dalej.
Czy to jednocześnie oznacza, że bunt zawsze wiąże się z traumą? I że nie warto się wzniecać buntów w imię idei, bo idee zawsze w końcu przegrają z partykularnymi interesami buntowników?

Szczegóły