Spektakle z udziałem tego aktora:

Skóra węża

Dramat

Artur Urbański reżyseruje własny dramat, którego główną bohaterką jest Ruth Berlau, jedna z najbliższych współpracowniczek i towarzyszek życia Bertolta Brechta.

Jest rok 1955. Do światowej sławy teatru Berliner Ensemble trafia młody polski reżyser Konrad Swinarski. Staje się on świadkiem niszczącego konfliktu dwu kobiet blisko związanych z założycielem teatru Bertoltem Brechtem. Obserwuje dramatyczną walkę Berlau z „pierwszą żoną” – Helene Weigel: o uwagę, uznanie, pamięć i władzę. Poznaje przejmujące historie kobiet współtworzących legendę mistrza i wielką instytucję o nazwie „Brecht”.

Szczegóły

Śmierć na gruszy

Dramat


Wiek widzów: 16 +


Witold Wandurski - legenda międzywojennej Łodzi, rewolucjonista, stwórca Teatru Robotniczego, przyjaciel Tuwima i Broniewskiego, którzy wstydzili się, że nie są tak radykalni, konsekwentni i rewolucyjni jak on.

Zostawił po sobie tekst "Śmierć na gruszy" - oparty na historii "o której dowiedział się z klechdy ludowej, co jeszcze wtedy tłukła się po wsiach wielkopolskich" - bardziej scenariusz teatralnego ekscesu, wydarzenia, bardziej plan ludowej zabawy, bardziej projekt skandalu, niż stricte sztukę teatralną.

Podążamy tropem jego marzenia, opowiadamy baśń o śmierci, która nagle straciła swą moc, o świecie bez śmierci / bez umierania, o świecie który trudno wytrzymać.

Droga Teatru CHOREA w czasie pandemii, w czasie szalejącej depresji, teatralnego zmęczenia, w roku skandalów, w roku "patologicznej rodziny teatralnej", droga do baśni, komedii, do śmiechu... Teatralny brudnopis przyszłego przedstawienia. Tylko raz! 20 sierpnia 2021! Z muzyką i śpiewem! Na żywo!

"Autor zrobił z tego zabawę w teatrze jak umiał. Coś tam jeszcze mówił o głębszym znaczeniu całej tej hecy. Ale po co gitarę zawracać!"

W swoich najnowszych poszukiwaniach, artyści Teatru CHOREA, wraz z reżyserem Łukaszem Kosem, natrafili na wyjątkową postać - Witolda Wandurskiego, który zajmuje ważne miejsce w historii polskiego teatru międzywojennego, lecz jest postacią niemal całkowicie zapomnianą. Sztuka Wandurskiego - będąca satyrą na kapitalizm i militaryzm - oparta została na ludowej baśni o uwięzieniu Kostuchy i spowodowanych nim negatywnych konsekwencjach dla ludzkości, zmuszonej wywołać wojnę dla zabicia kilku milionów osób. Obok Śmierci, ukazanej jako baba z kosą, w dramacie występują też Święty Piotr, Archanioł, małżeństwo Wyrobników, wiejscy urwisi - Antek, Wojtek i Kaźmirek - którzy wraz z wybuchem wojny przeobrażają się w generałów, Policjanci-tajniacy, Handlarz, Pachciarz, Ksiądz, Kapitaliści, Żołnierze i Baby. Dramat traktuje o pomylonych porządkach, niestandardowych relacjach i sposobach radzenia sobie z sytuacją zachwiania zasad związanych z naturą i normami społecznymi.
Teatr CHOREA realizuje „Śmierć na gruszy”, najbardziej znany dramat Wandurskiego, bo odnajduje w tej sztuce niezwykłe zderzenie tradycji z nowoczesnością, ludowej baśni z palącymi problemami społecznymi Polski lat dwudziestych. Odnajdujemy w niej ducha buntu, ducha niezgody społecznej, ducha przewrotu, ale i ducha zabawy, ironii i absurdu. Tak jak Wandurski posłużył się baśnią i jarmarczną komedią, aby skonfrontować się ze światem międzywojennej Polski, z niesprawiedliwością, głupotą, społeczną inercją - tak my chcemy posłużyć się jego scenariuszem, by zderzyć się realiami otaczającego nas świata i z samymi sobą. A w centrum tej "komedii" stoi uwięziona figura Śmierci, która zbiera swoje żniwo...

Pokaz spektaklu odbywa się w ramach zadania "Sztuka wobec wojny", dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach programu Narodowego Centrum Kultury "Kultura - Interwencje. Edycja 2022".
Zadanie "Sztuka wobec wojny" dofinansowano ze środków Urzędu Miasta Łodzi.

Szczegóły

RPS 2021: Śmierć na gruszy

Performance

Witold Wandurski - legenda międzywojennej Łodzi
rewolucjonista
stwórca Teatru Robotniczego
przyjaciel Tuwima, Broniewskiego
którzy wstydzili się, że nie są tak radykalni, konsekwentni i rewolucyjni
jak on
zostawił po sobie tekst „Śmierć na gruszy”
„o której dowiedział się z klechdy ludowej co jeszcze wtedy tłukła się po wsiach wielkopolskich”
bardziej scenariusz teatralnego ekscesu, wydarzenia,
bardziej plan ludowej zabawy,
bardziej projekt skandalu niż stricte sztukę teatralną
Podążamy tropem jego marzenia
opowiadamy baśń o śmierci, która nagle straciła swą moc
o świecie bez śmierci / bez umierania,
ale o świecie który trudno wytrzymać
droga Teatru Chorea w czasie pandemii, w czasie szalejącej depresji, teatralnego zmęczenia, w roku skandalów, w roku „patologicznej rodziny teatralnej”
droga do baśni, komedii, do śmiechu
Teatralny brudnopis przyszłego przedstawienia
Tylko raz!
20 sierpnia!
Z muzyką i śpiewem!
Na żywo!
„Autor zrobił z tego zabawę w teatrze jak umiał.
Coś tam jeszcze mówił o głębszym znaczeniu całej tej hecy.
Ale po co gitarę zawracać!

Wiek widzów: 16+

Szczegóły

Tragedia Jana

Dramat

Spektakl opowiada biblijną historię Jana Chrzciciela podejmującego walkę z trawiącymi świat grzechami rozpusty, pychy, tchórzostwa i pazerności. Popada on w konflikt z prowadzącym hulaszcze życie Herodem, który przywłaszczył sobie żonę własnego brata. Kluczowym elementem intrygi jest mityczny taniec córki Herodyjady (popularnie zwanej Salome), wskutek którego niepokorny święty pozbawiony zostaje głowy.
Jednak u Gawatowica - niczym w średniowiecznym misterium - zło zostaje potępione, a winni niesprawiedliwości - ukarani.

Ten wczesnobarokowy tekst napisany w 1619 roku na jarmark świętojański w Kamionce Strumiłowej (dziś na Ukrainie) jest unikalnym zabytkiem języka polskiego i świadectwem tradycji teatru jarmarcznego. Całość odgrywana niegdyś przez uczniów kolegium jezuickiego z jednej strony zawiera elementy farsy i groteski, z drugiej boskiego lęku i grozy (mysterium tremendum). Żywy i dynamiczny język Gawatowica nie ustępuje mistrzom renesansowej literatury polskiej - Janowi Kochanowskiemu i Mikołajowi Rejowi. W dobie badań nad genami religijności VMAT2, ścierania się systemów ideologicznych i rozwoju sztucznej inteligencji warto zastanowić się nad tym, czy wiara jest w jakikolwiek sposób racjonalna? Skąd się bierze jej moc i czy ważna jest dzisiaj? Co odróżnia postawę ultrareligijną od postawy fanatycznej i jakie kanony wartości można uznać współcześnie za aktualne?

Zabawy jarmarczne, obrzędy i rytuały świąteczne o skomplikowanych korzeniach pogańsko-chrześcijańskich organizowały i nadal organizują rytm funkcjonowania naszej społeczności oraz nadają im sens. Łódzki Teatr CHOREA od lat eksperymentujący z pieśniami, obrzędami i starymi tekstami kultury jest jednym z niewielu zespołów, który może podjąć wyzwanie przywrócenia tego tekstu polskiemu teatrowi.

Szczegóły

Tragedia Jana

Tragedia

W spektaklu Teatru Chorea Jan Chrzciciel podejmuje walkę z trawiącymi świat grzechami rozpusty, pychy, tchórzostwa i pazerności. Przez to popada w konflikt z prowadzącym hulaszcze życie Herodem.

Kluczowym elementem intrygi jest mityczny taniec córki Herodyjady (popularnie zwanej Salome), przez który niepokorny święty zostaje pozbawiony głowy. Jednak u Gawatowica – niczym w średniowiecznym misterium – zło będzie potępione, a winni niesprawiedliwości – ukarani.

Jak pisał po premierze spektaklu recenzent Tadeusz Kornaś, twórcy z Teatru Chorea wraz z reżyserem Waldemarem Raźniakiem „odważyli się zadać pytanie poważne – o istotę tkwiącego w człowieku zła, o obecność zła w świecie, o bezkompromisowe dążenie do dobra i sprawiedliwości, wreszcie o sensowność dobrej śmierci – i sami chyba też zostali nagrodzeni scenicznym efektem, który stworzyli. Może nawet zaskoczeni jego siłą”.

Szczegóły