Katarzyna Chlebny - zdjęcie

Katarzyna Chlebny

8,3 / 10

109 oddanych głosów

Wiek: 40 lat

Aktorka, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie.

Zadebiutowała na deskach krakowskiego Teatru Nowego w sztuce Griga obchodzi imieniny wg A. Czechowa (Sonia). W teatrze tym zagrała także Jenę w Historiach Petra Zelenki (spektakl nagrodzony na Ogólnopolskim Festiwalu Komedii TALIA w Tarnowie) oraz Żonę w Lękach porannych wg S. Grochowiaka. Występuje też w przedstawieniu muzycznym Moskwa Pietuszki wg W. Jerofiejewa.

Zagrała również Kasandrę w spektaklu Trojanki – Rewizje – Antyk (Narodowy Stary Teatr w Krakowie), Goplanę/Matkę w Malinach wg J. Słowackiego (Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie), Monikę w Bolerze P. Kohouta (Teatr im. S. Żeromskiego w Kielcach) oraz Oną w sztuce Kryzysy albo historia miłosna M. Ignata (Teatr KOREZ w Katowicach).

Zagrała w filmie telewizyjnym Tysiąc zakazanych krzaków (Aśka) w reż. P. Kielara, filmie fabularnym Mistyfikacja (prostytutka) w reż. J. Koprowicza oraz serialach Julia oraz Układ Warszawski.

Katarzyna Chlebny występuje na scenach i estradach jako parodystka i konferansjerka.

Spektakle z udziałem tego aktora:

Byłam żoną Boba Marleya

Muzyczny

Spektakl „Byłam żoną Boba Marleya” to muzyczna opowieść w rytmie reggae o Ricie Marley, kobiecie, która przez szesnaście lat była żoną największej gwiazdy muzyki rodem z Jamajki, ale także ikony pop kultury, do dzisiaj pobudzającej wyobraźnię młodszych i starszych buntowników przeciwko złu i niesprawiedliwości świata.

Mimo historycznych odniesień, twórców spektaklu interesuje przede wszystkim portret kobiety, która, żyjąc u boku sławnego na całym świecie męża, próbuje uwolnić się od zależności od niego i odnaleźć swoją własną drogę poprzez poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: kim jestem? W Ricie Marley dostrzegliśmy rysy współczesnej kobiety, dojrzewającej do świadomości swoich praw i swojej indywidualności.

„Byłam żoną Boba Marleya” jest też opowieścią o trudnej miłości, która prowokuje do pytań o granice oddania, poświęcenia, tolerancji. Jest opowieścią o miłości tym trudniejszej, że czasami zamkniętej w ciasnych ramach, wywodzącego się z Jamajki, chrześcijańskiego ruchu Rastafari.

Równoprawną bohaterką spektaklu jest muzyka. Zabrzmi ona m.in. w piosenkach Boba Marleya i Rity Marley (np. „Is This Love”, „No Woman, No Cry”), wykonywanych na żywo z zespołem Mamas & Trawas, specjalnie powołanym na potrzeby przedstawienia.

Wierzymy, że największym atutem naszego spektaklu jest odtwórczyni roli Rity Marley – Katarzyna Chlebny – która granej przez siebie bohaterce i interpretacjom piosenek nadaje swój indywidualny rys. Wierzymy więc, że kreacja aktorki spowoduje, że mimo odległości kulturowej z Polski na Jamajkę, widz podda się naszej opowieści w transowym rytmie reggae i wyruszy z nami w tą nieco egzotyczną podróż.

Szczegóły

Sol Invictus

Muzyczny

„W czasach drastycznych podziałów społeczeństwa, rosnącej bezradności, hejtu, kwitnącego populizmu, zwyżkującej agresji, malejącej tolerancji oraz wszechobecnego zagubienia, w kraju bez nazwy nad bezimienną rzeką, wśród zburzonych starych kamienic i rozpadających się nowych bloków, w podupadłym kabarecie mieszczącym się w mieszkaniu na pierwszym piętrze zniszczonej czynszówki będziemy świadkami pojedynku sióstr Barabas, Barbary i Berty, słynnych spirytystek-szansonistek, połączonych tak więzami krwi, jak i wzajemną i bezwzględną nienawiścią…”.

„Sol Invictus” to spektakl muzyczny o niepowstrzymanym głodzie władzy utrzymany w duchu Charmsa, Brechta i Weilla, poetyce obrazów Grosza i Dixa, zakorzeniony w mrocznej atmosferze niemieckich kabaretów czasów weimarskich. Jest historią o czasach współczesnych i rozdartej niezgodą teraźniejszej Polsce, w której rosną animozje, zanika tolerancja i wzmaga się społeczny gniew. To czyni ją podobną do czasów rodzącego się faszyzmu. Nawiązując do stylistyk nurtów dada, oberiu i teatru absurdu, opowiedziana zostanie historia nienawiści, obsesji, wykluczenia, wiary w zabobon… Czy pojednanie i przebaczenie są możliwe?

Siostry Barabas… od dziecka rywalki nieakceptujące wzajemnie swej inności, obdarzone zdolnościami mediumicznymi, owładnięte obsesją zajrzenia na drugą stronę, zmierzenia się z nieznanym, gotowe zaryzykować wszystko dla sławy i poklasku, by zostać niosącymi zbawienie idolkami smutnego i zagubionego Narodu. Czy uda im się powołać do życia uber-siłę, pradawny boski byt, który pogodzi poróżniony wewnętrznie naród? Czy ów byt nie przyniesie jednak zniszczenia? Czy wybaczą sobie nawzajem wyrządzone krzywdy? Czy zwycięży ciemne, zapiekłe współzawodnictwo, czy jaśniejące złotem przebaczenie?

Szczegóły

Teresa

Dramat

„Teresa” to mocna, emocjonalna opowieść o fanatyzmie, sterowaniu i nacisku, o zmaganiu się z narzucanymi schematami religijnymi, o kobietach Kościoła katolickiego, w końcu o wolności sumienia oraz wolności wyboru wyznania i kształtowania własnej tożsamości.

Mocna muzyka oparta na połączeniu stylistyk energetycznego digital hardcore/industrial electro z wykonywaną na żywo przez śpiewaków wokalną muzyką sakralną potęguje jego odbiór.

Intensywna charakteryzacja postaci wraz z zaskakującą choreografią i kontrowersyjnym tematem przyciągają i budzą przerażenie. Spektakl wywołuje skrajne emocje silnie zapadające w pamięć, naznaczając w myślach trwały ślad.

Szczegóły

"Jednoaktówki" Janusza Głowackiego

Tragikomedia

"Postanowiłem przypomnieć znakomitego pisarza. Z sześciu jednoaktówek, podarowanych mi przez autora, wybrałem cztery: Konfrontację, Spacerek przed snem, Choinkę strachu i Home Section (wydane w tomie Najlepsze jednoaktówki amerykańskie 1995-1996). Wybrałem je, gdyż przegląda się w nich cały Głowacki. Ten Janusz Głowacki, który mówi o sobie: Jak większość cyników, łatwo się wzruszam albo i płaczę. Może ironia to najlepszy sposób pisania o rzeczach poważnych albo i tragicznych” – mówi o swoim spektaklu Józef Opalski.

Janusza Głowackiego przedstawiać nie trzeba. Można spróbować przedstawić go trochę inaczej. Tak też czynią twórcy „Jednoaktówek”, których zawsze interesowało w jego pisarstwie to, co ciemne, trudne, niejednoznaczne. Zbitka nonsensu, jadowitego poczucia humoru i lamentu nad naszą kondycją.

Szczegóły

Piekło Kobiet

Dramat psychologiczny

Spektakl ‘Piekło kobiet’ to oparta na motywach blisko stuletnich tekstów Tadeusza Boya Żeleńskiego postpunkowa sonata o ucisku, krzywdzie i zakłamaniu, niezmiennie towarzyszących kwestiom związanym z prawami kobiet.

Traktujące o prawie kobiety do decyzji o aborcji felietony Boya znajdują dziś niepokojące odbicie w otaczającej nas, nowej rzeczywistości. Rozpisany na trzy głosy żeńskie (i głos męski) komiksowy dyskurs opowie o kobiecie w XXI wieku, wciąż często żyjącej w konstrukcie państwo/kościół, trzymającym jej los w swoich rękach na tyle dotkliwie, że musi ona wyjść w geście protestu na ulice, aby głośno wyrazić swój sprzeciw.

“Piekło kobiet” jest drapieżnym, zatopionym w analogowych dźwiękach show zbudowanym na planie sonaty klasycznej. Spektakl nominowany do Marki Radia Kraków.

Szczegóły

Noce Waniliowych Myszy – „Tajemnica Łasicy” (odc. 8)

Kabaret

Noce Waniliowych Myszy to spektakle z elementami kabaretu. Artyści Teatru Barakah komentują wydarzenia z rzeczywistości zarówno lokalnej, jak i tej dalszej – krajowej a nawet międzynarodowej. Słowem, gestem i dźwiękiem drwią ze świata kultury, polityki, religii oraz relacji damsko-męskich. Tytuł „Noce Waniliowych Myszy” został zaczerpnięty z jednego z wierszy amerykańskiego pisarza i poety Charlesa Bukowskiego, zamieszczonego w tomie o tym samym tytule wydanym w 2014 roku nakładem Noir Sur Blanc.

Kto powiedział, że na sztuce nie da się zarobić? Na pewno nie ci, którzy trzęsą światem szołbiznesu i trzymają forsę budżetówki! Noce Waniliowych Myszy zapraszają na spektakl opowiadający o wielkiej intrydze, w którąwmieszani są uciśnieni ludzie teatru, książęta znanych polskich rodów, cały staw grubych ryb, a także inne miłościwie nam panujące władze – choćby te najmiłościwsze, czyli państwowe! A wszystko to za sprawą tajemniczej sprawy kradzieży pewnego niezwykle wartościowego obrazu z gryzoniem na pierwszym planie. „Tajemnica Łasicy” to opowieść łącząca w sobie elementy kina nowej przygody, tajemniczą aurę znaną nam z filmów z Indianą Jonesem w roli głównej, a także kryminału political fiction w najlepszym gatunku. Widzowie kolejnego, ósmego już odcinka dowiedzą się jak znikają pieniądze na kulturę, kto lansuje wizerunek artysty jako biednej poczciwiny i czy w kodzie Leonarda Da Vinci maczał palce jakiś inny KOD.
Kto nigdy na Nocach Waniliowych Myszy nie był, niech nastawi się na humor w wymiarze gigant, ostrą krytykę otaczającej nas rzeczywistości oraz, napisane specjalnie na tę okazję, piosenki, które usłyszy w wykonaniu niezwykle utalentowanych krakowskich aktorów. To wszystko przy akompaniamencie muzyki skomponowanej przez Renatę Przemyk, znaną polską wokalistkę i kompozytorkę. Spotkanie z „Myszami” znów będzie ekstatycznym spektaklem spontanicznych wybuchów śmiechu i innych wilgotnych uniesień.

Szczegóły

Moskwa Pietuszki

Muzyczny

Radziecka opowieść o wiecznym czekaniu, podróży i samotności na granicy rockowego koncertu i spektaklu wg poematu Wieniedikta Jerofiejewa.

Inspirowany twórczością Igora Talkova, Gregori Lepsa, Władimira Wysockiego i Ałły Pugaczowej koncert muzyki rosyjskiej. Ponad godzinna dawka dobrej muzyki przeplatanej fragmentami prozy Jerofiejewa „Moskwa-Pietuszki” jest pretekstem do zrewidowania stereotypu Rosji pijącej, nieludzkiego charakteru rosyjskiego człowieka oraz jego nietuzinkowej serdeczności. Słynna historii podróży rosyjską koleją, w której sam autor zmaga się z upiorami radzieckiej przeszłości i przyszłości, to opowieść o wiecznym czekaniu, samotności, opuszczeniu, alkoholu… to opowieść o wiecznym czekaniu, samotności, opuszczeniu, alkoholu…

Szczegóły

Macabra Dolorosa

Muzyczny

Po raz pierwszy przetłumaczone na język polski piosenki Nicka Cave’a, The Tiger Lillies, Marylina Mansona, Cinema Strange czy The Dresden Dolls to kanwa MACABRY DOLOROSY. Wśród słynnych utworów znalazły się też autorskie piosenki napisane specjalnie na potrzeby przedstawienia.

Katarzyna Chlebny w mrocznym i rockowym spektaklu Pawła Szarka wyśpiewuje historię szaleństwa, upadku człowieka i przemocy, dziejących się na tle reżimu i ideologii totalitarnych. To surrealistyczne muzyczne show nawiązujące do rewii DADA z pierwszej połowy XX wieku i klimatu niemieckiego kabaretu noir, za temat obiera fragmenty „Medei” i listy Magdy Goebbels. Kobieta – matka stojąca w centrum opowieści jest tu ukazana z zupełnie innej, zmuszającej do refleksji, perspektywy…

Szczegóły