Spek­takl “Ko­cham ba­let” | Pol­ska

Twór­cy: Te­atr Ko­mu­na War­sza­wa

Re­ży­se­ria, cho­re­ogra­fia: Ra­mo­na Na­gab­czyń­ska

Dra­ma­tur­gia: Aga­ta Si­niar­ska

Mu­zy­ka: Da­niel Szwed

Sce­no­gra­fia: Do­mi­ni­ka Ol­szo­wy

Ko­stiu­my: Do­mi­ni­ka Ol­szo­wy

Współ­pra­ca ko­stiu­mo­wa: Jo­an­na Ko­to­wicz

Świa­tło: Piotr Pie­czyń­ski

Ob­sa­da: Alek­san­dra Bo­rys, Ka­ro­li­na Kracz­kow­ska, Ra­mo­na Na­gab­czyń­ska, Iza Szo­stak

Pro­duk­cja: Te­atr Ko­mu­na War­sza­wa

Pre­mie­ra: 30 maja 2025

Data: 29 sierp­nia 2026 | so­bo­ta

Go­dzi­na: 18:00

Miej­sce: Sce­na, Fa­bry­ka Sztu­ki w Ło­dzi, ul. Ty­mie­niec­kie­go 3

Czas trwa­nia: 60 mi­nut

Wiek wi­dzów: 15+

Ję­zyk: bez słów

Ele­men­ty wraż­li­we: gło­śna mu­zy­ka, świa­tła stro­bo­sko­po­we, dym

Po spek­ta­klu, ok. go­dzi­ny 19:00, za­pra­sza­my na roz­mo­wę z twór­ca­mi.

Roz­mo­wa od­bę­dzie się we Foy­er, w Fa­bry­ce Sztu­ki w Ło­dzi.

Roz­mo­wę po­pro­wa­dzi To­masz Do­ma­ga­ła.

Roz­mo­wa pro­wa­dzo­na bę­dzie w ję­zy­ku pol­skim.

OPIS SPEK­TA­KLU

Stwier­dze­nie “Ko­cham ba­let” jest wręcz aneg­do­tycz­ne w śro­do­wi­sku tan­ce­rzy. Ta­kie zda­nie czę­sto pada z ust uczniów szko­ły ba­le­to­wej, kie­dy zo­sta­ną za­py­ta­ni o to, dla­cze­go zde­cy­do­wa­li się na edu­ka­cję ba­le­to­wą, a czu­ją na so­bie opre­syj­ne spoj­rze­nie na­uczy­ciel­ki od ba­le­tu. 

Czte­ry tan­cer­ki i nie­za­leż­ne ar­tyst­ki tań­ca, któ­re ukoń­czy­ły szko­łę ba­le­to­wą, lecz po­rzu­ci­ły ba­let na rzecz in­nych form ta­necz­nych, przy­glą­da­ją się ba­le­to­wi na nowo. Za­uwa­ża­ją, co je da­lej przy­cią­ga w tej dys­cy­pli­nie, co je od­rzu­ca, ja­kie wi­dzą śla­dy swo­jej edu­ka­cji ba­le­to­wej w obec­nym cie­le i ży­ciu. Po 20 la­tach od za­koń­cze­nia przy­go­dy z ba­le­tem Alek­san­dra Bo­rys, Ka­ro­li­na Kracz­kow­ska, Ra­mo­na Na­gab­czyń­ska i Iza Szo­stak, osią­ga­ją kry­tycz­ny dy­stans po­trzeb­ny do tego, żeby do­strzec “tekst” ba­le­tu. A jak się oka­zu­je “tekst” ten jest bar­dzo bo­ga­ty. Za­rów­no wy­ra­ża­ne expli­ci­te li­bret­ta ba­le­to­we, jak i ukry­te za ku­li­sa­mi nar­ra­cje, moż­na bez koń­ca ana­li­zo­wać jako ma­chi­ny ide­olo­gicz­ne.

***

Do­fi­nan­so­wa­no ze środ­ków Mi­ni­ster­stwa Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Na­ro­do­we­go, z pro­gra­mu “Ta­niec” re­ali­zo­wa­ne­go przez Na­ro­do­wy In­sty­tut Mu­zy­ki i Tań­ca.