​

Spek­takl “La­bi­rynt” | Bel­gia, Niem­cy

Twór­ca: Fa­bian Kre­stel

Re­ży­se­ria: Fa­bian Kre­stel

Tekst: Ali­ce van der Wie­len-Ho­ninckx

Mu­zy­ka: Mar­co Gion­gran­di

Sce­no­gra­fia: Anna Ter­rien

Pro­duk­cja: Plu­sieurs

Ob­sa­da: Sah­ra Blan­chard, Ke­ivin Be­na­vi­des Hi­dal­go, Da­nie­le Ip­po­li­to

Pre­mie­ra: kwie­cień 2024

Data: 22 sierp­nia 2026 | so­bo­ta

Go­dzi­na: 16:00, 17:00, 18:00

Miej­sce: Ma­szy­now­nia, Fu­zja - Łódź, ul. Mi­lio­no­wa 6a

Czas trwa­nia: 30 mi­nut

Wiek wi­dzów: 5+

Ję­zyk: spek­takl w ję­zy­ku an­giel­skim

OPIS SPEK­TA­KLU

Ma­lo­wa­nie za po­mo­cą ga­łę­zi drze­wa, któ­ra ba­lan­su­je nad kart­ką pa­pie­ru. Ry­so­wa­nie pod­czas żon­glo­wa­nia pił­ka­mi na­mo­czo­ny­mi w atra­men­cie. Rzu­ca­nie ka­wał­ka­mi wę­gla drzew­ne­go na płót­no, w celu stwo­rze­nia kształ­tu. W ten spo­sób Fa­bian Kre­stel od­kry­wa nowe i peł­ne za­ba­wy spo­so­by prze­kła­da­nia ru­chu na for­mę wi­zu­al­ną, wy­ko­rzy­stu­jąc żon­gler­kę jako na­rzę­dzie do two­rze­nia ob­ra­zów. Jego dzia­ła­nia cha­rak­te­ry­zu­je nie­zwy­kła, geo­me­trycz­na pre­cy­zja ru­chów. Wi­dzo­wie uczest­ni­czą w wy­da­rze­niu łą­czą­cym dys­cy­pli­ny cyr­ko­we z tech­ni­ka­mi ry­sun­ku. Wzo­ry po­wsta­łe w wy­ni­ku żon­glo­wa­nia za­czy­na­ją ist­nieć jako sa­mo­dziel­ne dzie­ła sztu­ki. To wy­da­rze­nie na gra­ni­cy te­atral­ne­go per­for­man­su i ży­wej, in­te­rak­tyw­nej wy­sta­wy - fa­scy­nu­ją­ce “dzie­ło w trak­cie two­rze­nia”.

“La­bi­rynt” to in­ter­dy­scy­pli­nar­ny pro­jekt ar­ty­stycz­ny, któ­ry łą­czy ele­men­ty sztu­ki cyr­ko­wej ze sztu­ka­mi wi­zu­al­ny­mi, two­rząc uni­kal­ną prze­strzeń dia­lo­gu mię­dzy ru­chem, for­mą i per­cep­cją. Punk­tem wyj­ścia dla re­ali­za­cji jest kon­cep­cja opra­co­wa­na przez Fa­bia­na Kre­ste­la, opar­ta na ze­sta­wie pro­stych gier i na­rzę­dzi wy­ko­rzy­stu­ją­cych tech­ni­ki żon­gler­skie.

Pro­jekt za­kła­da rów­no­le­głe funk­cjo­no­wa­nie dwóch wy­mia­rów: wy­da­rze­nia per­for­ma­tyw­ne­go oraz jego wi­zu­al­ne­go za­pi­su. Dzia­ła­nia per­for­me­rów, opar­te na pre­cy­zji ru­chu, ryt­mie i po­wta­rzal­no­ści, ge­ne­ru­ją nie tyl­ko do­świad­cze­nie sce­nicz­ne, ale tak­że ma­te­rial­ny ślad - kom­po­zy­cje wi­zu­al­ne po­wsta­ją­ce w trak­cie per­for­man­su. W ten spo­sób pro­ces twór­czy sta­je się jed­no­cze­śnie ak­tem kre­acji i do­ku­men­ta­cji.

“La­bi­rynt” eks­plo­ru­je re­la­cje mię­dzy kon­tro­lą a przy­pad­kiem, struk­tu­rą a im­pro­wi­za­cją, a tak­że mię­dzy efe­me­rycz­no­ścią per­for­man­su a trwa­ło­ścią ob­ra­zu. Widz zo­sta­je za­pro­szo­ny do uczest­nic­twa w pro­ce­sie, w któ­rym gra­ni­ce mię­dzy dys­cy­pli­na­mi ar­ty­stycz­ny­mi ule­ga­ją za­tar­ciu, a sama sztu­ka sta­je się dy­na­micz­nym, wie­lo­wy­mia­ro­wym do­świad­cze­niem. Pro­jekt wpi­su­je się w nurt współ­cze­snych po­szu­ki­wań ar­ty­stycz­nych, w któ­rych klu­czo­wą rolę od­gry­wa eks­pe­ry­ment, in­te­rak­cja oraz prze­kra­cza­nie tra­dy­cyj­nych po­dzia­łów mię­dzy dzie­dzi­na­mi sztu­ki.