Bezpieczne miejsce - zdjęcie Bezpieczne miejsce - zdjęcie Bezpieczne miejsce - zdjęcie Bezpieczne miejsce - zdjęcie Bezpieczne miejsce - zdjęcie

Średnia ocena

1 oddany głos

10,0 / 10

Bezpieczne miejsce

Patrzy na okno nad stołem. Podzielone na dwanaście części. Na tym oknie kończy się jego świat.

Wyobraża sobie, że jeśli je otworzy, to zobaczy przed sobą mur. Patrzy w okno. Stąd niczego nie widać.

Wspina się na stół, klęczy na nim. Patrzy przez kratkę szybek. Nadal nic nie widać. Zbliża twarz do szyby.

Coraz bliżej…

Słowa te wypowiada główny bohater spektaklu, Adam, siedząc ze swoją partnerką sceniczną, Kingą, przodem do widzów. O kim mówi? O sobie czy o kimś innym? A może o nas wszystkich, siedzących na widowni? Aktor i aktorka patrzą nie tylko w okno, ale i na nas, przenikając wzrokiem czwartą ścianę. Czy nas widzą, czy jesteśmy bohaterami ich monologów? Warto sprawdzić.

Debiutancki spektakl Tomasza Fryzła wywołał niemałe poruszenie podczas 13. edycji Międzynarodowego Festiwalu Boska Komedia. Zarówno krytycy, jak i widzowie podkreślali niezwykłą szczerość i intymność rozmowy prowadzonej z nami przez dwójkę młodych bohaterów tego niezwykle inteligentnie i ascetycznie napisanego tekstu. Wystarczy go zresztą posłuchać, wczuć się w jego rytm i na własnej skórze poczuć, jak w interpretacji Kingi Bobkowskiej oraz Adama Borysowicza zamienia się w poezję. I zabiera nas w… bezpieczne miejsce. Gdzie się ono znajduje? Trudno powiedzieć, bo zależy to od konkretnego człowieka i jego świata, ale jednego można być pewnym: przez godzinę trwania spektaklu w reżyserii Fryzła, owo bezpieczne miejsce to właśnie teatr, na widowni którego człowiek się znajduje.

Tomasz Fryzeł należy do najciekawszych reżyserów młodego pokolenia. Robi teatr mądry, przemyślany, niespieszny, zgłębiając nurtujące go (oraz jego pokolenie) problemy z tożsamością, wyobcowaniem, lękiem przed sobą, innym człowiekiem czy światem, wreszcie brakiem poczucia bezpieczeństwa. Jak się okazuje, potrafi w swoim teatrze znaleźć wspólny język z każdym – życie boli przecież tak samo, bez względu na wiek.

_______________________

W spektaklu wykorzystano cytaty z następujących utworów literackich:

Józef Tischner, Ludzie z Kryjówek

Cormac McCarthy, Droga

Tove Jansson, O Filifionce, która wierzyła w katastrofy

Stanisław Barańczak, Mieszkać Józef Czechowicz, Na wsi

Georges Pèrec, Człowiek, który śpi

K. K. Baczyński, Pożegnanie żałosnego strzelca

Jacek Baczak, Zapiski z nocnych dyżurów

H. P. Lovecraft, Coś na progu

Gabriel Márquez, Miłość w czasach zarazy

Tadeusz Różewicz, Widzę szalonych

Tadeusz Różewicz, Rozebrany

C. K. Norwid, Czarne Kwiaty

Jarosław Iwaszkiewicz, Tatarak

Charles Baudelaire, Łabędź

Søren Kierkegaard, Albo-albo

Milan Kundera, Nieznośna lekkość bytu

Bruno Schulz, Sanatorium pod klepsydrą

Tove Jansson, Kometa nad Doliną Muminków

Stanisław Barańczak, Każdy z nas ma schronienie

Karl Ove Knausgård, Moja walka

Na scenie występuje Kinga Bobkowska, Adam Borysowicz.

Czas trwania: 60 minut
Źródło zdjęcia: Monika Stolarska

Realizacja

REŻYSERIA: Tomasz Fryzeł

TEKST I DRAMATURGIA: Piotr Froń

MUZYKA: Michał Lazar

INSPICJENTKA: Monika Weis

PRODUKCJA: Teatr Łaźnia Nowa

Teatr Łaźnia Nowa - Adres i dojazd

os. Szkolne 25, Kraków

http://www.laznianowa.pl/

Kup bilet