Opublikowany w 1932 roku „Nowy wspaniały świat” Aldousa Huxleya zaliczany jest do najbardziej cenionych i przenikliwych dzieł literatury XX wieku. Powieść, utrzymana w konwencji science fiction, została okrzyknięta bestsellerem wszechczasów, jako jedna z dwóch najsłynniejszych literackich antyutopii obok „Roku 1984” Georga Orwella. Z jednej strony głęboko poruszająca, z drugiej kontrowersyjna tematyka – wszechobecnej kontroli, oddziaływania technologii na człowieka, konsumpcjonizmu, kryzysu wartości, wolności i indywidualizmu jednostki – sprawia, że powieść niezmiennie stanowi lustrzane odbicie rzeczywistości pozostając wciąż przerażająco aktualna.

W „Nowym wspaniałym świecie” Huxley opisuje futurystyczny Londyn i cywilizację przyjemności, którą sterują technologie. Dzięki postępowi naukowemu społeczeństwo konsekwentnie realizuje marzenie ludzkości o powszechnym błogostanie, wolności od trosk i obfitości dóbr materialnych. Egzystencja obywateli ogranicza się do teraźniejszości. Wiedza o przeszłości, podobnie jak refleksja nad przyszłością, jest zakazana. Jak więc wygląda życie? W 2541 roku obywatele Republiki Świata powstają na drodze sztucznego zapłodnienia i klonowania. Od niemowlęctwa poddawani są wszechstronnemu warunkowaniu po to, by w dojrzałym wieku stać się częścią kastowej społeczności złożonej z pozbawionych wyższych uczuć ludzkich automatów. We „wspaniałym świecie” dominuje seks, prymitywne rozrywki i narkotyk „soma” będący jedyną receptą na szczęście. Ludzie pozornie wydają się być szczęśliwi i nie buntują się przeciwko władzy. A przynajmniej nie dają po sobie poznać, że targają nimi jakiekolwiek emocje. Dzieje się tak dlatego, że wszelkie namiętności i uczucia – takie jak miłość, nienawiść, bohaterstwo, czy poświęcenie – są wyszydzane, potępiane i uznane za wstydliwe, bo stanowią potencjalne zagrożenie społecznej stabilności. Ten iluzoryczny raj na ziemi, zadrży jednak w posadach, gdy do Londynu przybędzie buntowniczy nieznajomy. Czy mieszkańcy Republiki zaczną kwestionować zasady leżące u podstaw na pozór utopijnego społeczeństwa?

W spektaklu wykorzystywany jest dym sceniczny oraz światła stroboskopowe.
Spektakl rekomendowany Widzom od 16. roku życia.