Tytuł oryginalny: Giulietta degli spiriti
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli, Ennio Flaiano, Brunello Rondi
Obsada: Giulietta Masina, Mario Pisu, Sandra Milo, Valentina Cortese, Caterina Boratto, Lou
Gilbert, Sylva Koscina
Muzyka: Nino Rota
Produkcja: Włochy, Francja, 1965
Czas trwania: 139’

Nagrody: Oscary (nominacje) - Najlepsza scenografia - filmy kolorowe Piero Gherardi,
Najlepsze kostiumy - filmy kolorowe Piero Gherardi, Złoty Glob - Najlepszy film zagraniczny,
David di Donatello - Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Giulietta Masina

„Giulietta i duchy” to pierwszy pełnometrażowy kolorowy film Federica Felliniego i zarazem
jedno z jego najbardziej osobistych spotkań z kobiecą psyche. Grana przez Giuliettę Masinę
tytułowa protagonistka żyje w pozornie uporządkowanym świecie mieszczańskiego
małżeństwa, lecz pod powierzchnią eleganckiego domu i towarzyskich rytuałów narasta w
kobiecie niepokój. Podejrzenie zdrady męża staje się dla Giulietty początkiem podróży w
głąb siebie - w przestrzeń wspomnień, intymnych fantazji, lęków i pragnień, których nie da
się już dłużej uciszyć. Tam, gdzie wcześniejszy Fellini często opowiadał o mężczyznach
uciekających przed dorosłością, tutaj przygląda się kobiecie, która musi odnaleźć własny
głos w świecie zbudowanym z cudzych oczekiwań.
„Giulietta i duchy” można wręcz interpretować jako kobiecy odpowiednik „Osiem i pół”
(1963). Zamiast kryzysu artysty mamy kryzys małżeństwa, zamiast twórczej niemocy -
duchowe przebudzenie kogoś, kto właściwie od urodzenia uczony był posłuszeństwa. Film
bywa kapryśny, zmysłowy, chwilami przesadny, ale właśnie w tej barwnej przesadzie kryje
się jego największa siła.