​

Nowy Jork, lata 70 XX wieku. Młoda pisarka Isadora Wing (Marta Nieradkiewicz) jest w drugim małżeństwie ze starszym od siebie Bennettem Wingiem (Rafał Maćkowiak), swoim byłym psychoterapeutą. Razem lecą do Wiednia na kongres poświęcony psychoanalizie. Tam Isadora poznaje charyzmatycznego psychoanalityka Adriana (Filip Zaręba). Wdaje się z nim w romans, który staje się początkiem jej podróży w poszukiwaniu wolności, tożsamości i seksualności.

Kultowa feministyczna powieść Eriki Jong – „Strach przed lataniem”– kiedyś uznawana za wstydliwą i skandalizującą – dziś, po pięćdziesięciu latach, ma status pozycji kanonicznej.

Aż kusi, żeby sprawdzić, czy jesteśmy już na nią gotowi_gotowe, czy może wciąż nas szokuje?

Co tak naprawdę się w niej zestarzało? Jak daleka jest Ameryka lat 70. XX wieku od Polski lat 20. XXI wieku?

Powieść Jong to prawdziwa podróż bohaterki – cielesna, fizjologiczna, momentami rubaszna. Isadora Wing to postać niespójna, często nieznośna, nie zawsze mądra, naruszająca tabu i „granice przypału”, niekoniecznie świadoma swojego uprzywilejowania. Jest przodkinią wielu współczesnych postaci kobiecych znanych z popkultury czy literatury. Bez niej trudno sobie wyobrazić takie seriale jak „Fleabag”, „Girls” czy powieść „Na czworakach” Mirandy July.

Być może dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebujemy awanturniczych bohaterek, rzucających wyzwanie współczesnemu konserwatyzmowi. Isadora, startując od potrzeby erotycznej realizacji, podróżuje w kierunku spotkania ze sobą i własnym ciałem. Zmienia komiczną epopeję w opowieść o samostanowieniu.

Jakie fantazje, obrazy i doświadczenia kobiecego ciała (i ciała w ogóle) są akceptowane w teatrze, a jakie muszą dopiero się w nim rozgościć? Co zobaczy dziś w Isadorze współczesna kultura?

Wszystkie bohaterki i bohaterowie „Strachu przed lataniem” stwarzają nam okazję do uważnego przyjrzenia się zmianom obyczajowym – realnym i pozornym.​​​​