19:00, 26 wrz 2024
STUDIO teatrgaleria
Spektakl o współczesnym doświadczeniu depresji, inspirowany Szklanym kloszem Sylvii Plath i biografią autorki.
Już trwa praca białka, kwasów i tłuszczy
wiążą się korzonki moich włosów
już DNA szkicuje szydełkuje pilnie komórkę do komórki
projektuje długość kości rozstaw osadzenie oczu
o jakże będziesz piękna przyjaciółko moja
i jakże zgnojona
żegnaj mi istnienie
bez snu bez przebudzenia ciągłe wspólne chociaż rozproszone
żegnaj
a kiedy się urodzę i obdarzą mnie imieniem
szałwia
będę już
całkiem śmiertelna
Bożena Keff, fragment scenariusza
Jak to jest, stawać się poetką? Ale nie po prostu poetką – największą poetką XX wieku. Taką, która potrafi dać wyraz intensywności własnego absolutnie odrębnego istnienia. I jak to jest, stawać się kobietą? Ale nie po prostu kobietą – kobietą jako doskonałą odpowiedzią na męskie spojrzenie? Jak to jest stawać się kochanką, ale taką, której namiętność jest tak niewyczerpana, że syci się tylko zagładą? A jak to jest stawać się partnerką poety, która nie utraci przy nim swojego głosu? Jak to jest stawać się matką, która stworzy z siebie nowe ciało, jak wielką pieśń życia. I jak to jest stawać się samobójczynią, być mistrzynią w sztuce umierania – tą, która zrobi to trzykrotnie?
Sylvia Plath to ikona. To kobieta-poetka, która osiągnęła doskonałość.
Jak to jest, stawać się doskonałą?
Jak to jest się stawać nie-ludzką?
więcej